Balonik żołądkowy to wypełniony płynem lub powietrzem balonik silikonowy, który lekarze umieszczają w żołądku. Sprawia on, że podczas spożywania posiłków szybciej pojawia się uczucie sytości. Leczenie za pomocą balonu żołądkowego ma na celu ułatwienie utraty wagi u pacjentów z otyłością.
Tutaj znajdziesz więcej informacji oraz specjalistów.
Do czego służy balonik żołądkowy?
Balon żołądkowy służy jako tymczasowa pomoc w odchudzaniu dla osób z nadwagą. Jest on wprowadzany do żołądka podczas gastroskopii, napełniany płynem i pozostaje w organizmie przez około sześć miesięcy, po czym jest usuwany. Dzięki temu zmniejsza się objętość żołądka, pacjenci szybciej odczuwają sytość i jedzą mniej.
W przeciwieństwie do innych metod leczenia pacjentów z nadwagą (rękaw żołądkowy lub bypass żołądkowy) balonik żołądkowy jest metodą niechirurgiczną.
Ważne: balonik żołądkowy jest środkiem pomocniczym, który przynosi długotrwałe efekty tylko w połączeniu ze zmianą diety i większą aktywnością fizyczną.
Balon żołądkowy jest odpowiedni przede wszystkim dla pacjentów z BMI między 35 a 40 @ natallia /AdobeStock
Dla kogo balon żołądkowy nie jest odpowiedni?
Balon żołądkowy stosuje się tylko w przypadku umiarkowanej nadwagi, co oznacza, że nie jest on odpowiedni dla każdego pacjenta.
W przypadku następujących grup leczenie balonem żołądkowym jest wykluczone:
- pacjenci, którzy przeszli już operację żołądka lub przełyku, na przykład zmniejszenie żołądka
- pacjenci z chorobami, wrzodami żołądka lub wadami rozwojowymi żołądka lub przełyku
- pacjenci z uzależnieniem, np. od alkoholu lub narkotyków, lub z zaburzeniami odżywiania, np. bulimią
- pacjenci z poważnymi zaburzeniami psychicznymi
- Kobiety w ciąży
- Pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe
Jak przebiega zabieg wszczepienia balonu żołądkowego?
Przed założeniem balonu żołądkowego lekarz przeprowadza różne badania.
Obejmują one gastroskopię. Balon żołądkowy jest wprowadzany podczas gastroskopii za pomocą endoskopu przez usta, przechodząc przez przełyk do żołądka. Endoskop jest wyposażony w światło i kamerę. Dzięki temu lekarz może zbadać przełyk i żołądek pod kątem zmian chorobowych.
Aby założyć balonik, lekarz wyjmuje endoskop, a następnie wprowadza do żołądka złożony balonik żołądkowy. Następnie za pomocą endoskopu sprawdza, czy balonik znajduje się we właściwym miejscu.
Następnie napełnia balon od 400 do 700 mililitrów zabarwionego na niebiesko roztworu soli fizjologicznej. Możliwe jest również użycie powietrza.
Po napełnieniu lekarz wyciąga rurkę. Na koniec ponownie sprawdza położenie balonu żołądkowego za pomocą endoskopu.
Cała procedura trwa około 20–30 minut i odbywa się przy użyciu lekkiej sedacji. Zabieg można wykonać ambulatoryjnie, większość pacjentów może wrócić do domu jeszcze tego samego dnia, jednak po zabiegu nie należy brać aktywnego udziału w ruchu drogowym.
Balon trwale wypełnia część żołądka @ Artemida-psy /AdobeStock
Jakie są zagrożenia, skutki uboczne i powikłania dla pacjentów z otyłością?
Podczas zakładania balonu żołądkowego w rzadkich przypadkach może dojść do urazów zębów, żołądka lub przełyku spowodowanych przez endoskop.
Szczególnie w pierwszych dniach po założeniu balonu mogą wystąpić silne skutki uboczne.
Organizm musi najpierw przyzwyczaić się do ciała obcego. W związku z tym mogą wystąpić następujące reakcje:
- uczucie pełności
- Skurcze brzucha
- Nudności i wymioty
Zazwyczaj organizm pacjenta przyzwyczaja się do balonu w ciągu trzech do siedmiu dni. Jeśli objawy utrzymują się, konieczne jest usunięcie balonu.
Istnieje również ryzyko pęknięcia lub rozerwania balonu żołądkowego. Wówczas balon może spowodować niedrożność jelit, co wymaga natychmiastowego leczenia w szpitalu.
Dlatego obecnie lekarze najczęściej napełniają balonik niebieskim roztworem soli fizjologicznej zamiast powietrzem. W przypadku pęknięcia balonika roztwór soli fizjologicznej wycieka, a płyn zabarwia mocz na niebiesko. Dzięki temu pacjenci mogą natychmiast rozpoznać, czy w baloniku wystąpił wyciek. Lekarze mogą usunąć balon, zanim dojdzie do niedrożności jelit.
W przypadku balonu wypełnionego powietrzem nie ma żadnych oznak nieszczelności, więc ryzyko niedrożności jelit jest większe.
Jak usuwa się balon żołądkowy?
Lekarze usuwają balonik żołądkowy najpóźniej po sześciu miesiącach. Dzięki temu minimalizuje się ryzyko pęknięcia balonika. Może to nastąpić pod wpływem kwasu żołądkowego i ruchów żołądka.
Aby usunąć balon żołądkowy, lekarze ponownie wykonują gastroskopię. Podczas zabiegu nakłuwają balon w żołądku, aby umożliwić ucieczkę płynu lub powietrza.
Gdy balonik jest już pusty, wyciągają go przez przełyk i usuwają. Zabieg trwa zazwyczaj tylko kilka minut.
Skuteczność balonu żołądkowego w odchudzaniu
To, jak duża będzie utrata wagi dzięki balonowi żołądkowemu, zależy od samego pacjenta. Ponieważ jest to jedynie pomoc w odchudzaniu, pacjent musi również zmienić swoje nawyki żywieniowe i styl życia.
Balon żołądkowy nie spowoduje utraty wagi, jeśli pacjent nadal będzie spożywał słodkie napoje gazowane i fast foody.
Z tego powodu warto skorzystać z dodatkowego doradztwa żywieniowego. Regularna aktywność fizyczna pacjenta maksymalizuje skuteczność tej metody.
Kompetentne doradztwo żywieniowe i aktywność fizyczna są niezbędnymi elementami po zabiegu @ Kittiphan /AdobeStock
Po usunięciu balonu żołądkowego to wyłącznie od pacjenta zależy, czy utrzyma zmniejszoną wagę. Aby uniknąć przybrania na wadze, musi on przestrzegać nowych nawyków żywieniowych również po usunięciu balonu. Jeśli powróci do starych nawyków żywieniowych, szybko znów przybierze na wadze.
Czy kasa chorych pokrywa koszty balonu żołądkowego?
Koszty balonu żołądkowego mogą się znacznie różnić. Zależą one od zakresu leczenia i lekarza prowadzącego. Balon żołądkowy nie należy do standardowych świadczeń kas chorych. Koszty są pokrywane tylko pod pewnymi warunkami. Koszty.
Wybierając metodę leczenia, należy zwrócić uwagę nie tylko na cenę, ale także na jakość leczenia. Warto porozmawiać z innymi pacjentami lub skorzystać z portali z opiniami o lekarzach.
Należy pamiętać, że pacjent pokrywa nie tylko koszt samego zabiegu, ale również koszty ewentualnych powikłań.
O autorze medycznym
Dr. med. Markus von der Groeben
Autor tekstów medycznych
