Οι ανωμαλίες της γνάθου χαρακτηρίζονται, για παράδειγμα, από γνάθους διαφορετικού μεγέθους ή από μη βέλτιστη θέση των γναθικών αρθρώσεων η μία σε σχέση με την άλλη.
Παρακάτω θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες καθώς και επιλεγμένους ειδικούς για τις ανωμαλίες της γνάθου.
Η ανωμαλία της γνάθου συγκαταλέγεται στις δυσγναθίες. Με τον όρο αυτό συνοψίζονται οι ανωμαλίες και οι ανώμαλες εξελίξεις μεμονωμένων δοντιών, των γνάθων καθώς και του μασητικού συστήματος.
Σε ορισμένες περιπτώσεις ανωμαλίας γνάθου δεν απαιτείται θεραπεία και ο πάσχων μπορεί να ζει χωρίς σημαντικά προβλήματα. Σε άλλες περιπτώσεις, ωστόσο, πρέπει να διορθωθεί, προκειμένου να διασφαλιστεί η πλήρης λειτουργικότητα της γνάθου.
Σε μια υγιή γνάθο, τα δόντια είναι τοποθετημένα συμμετρικά. Δεν πρέπει να υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ των δοντιών, αλλά ούτε και να αλληλοεπικαλύπτονται. Και οι δύο γνάθοι έχουν ακριβώς το ίδιο μέγεθος, έτσι ώστε όταν το στόμα είναι κλειστό, τα αντίστοιχα δόντια να βρίσκονται το ένα πάνω στο άλλο.
Ωστόσο, αυτή η ιδανική περίπτωση συμβαίνει σπάνια. Μόνο περίπου ένα στα 20 άτομα διαθέτει μια τέτοια ιδανική οδοντοστοιχία. Σε όλους τους άλλους, μεμονωμένα δόντια μπορεί να βρίσκονται σε λανθασμένη θέση ή ολόκληρη η γνάθος να παρουσιάζει ανωμαλία.
Μεταξύ των διαφόρων ανωμαλιών της γνάθου συγκαταλέγονται:
Η ανωμαλία της γνάθου μπορεί να οφείλεται τόσο σε κληρονομικούς παράγοντες όσο και σε εξωτερικές επιδράσεις. Η κάτω γνάθος επηρεάζεται κυρίως από κληρονομικούς παράγοντες, ενώ η άνω γνάθος επηρεάζεται επίσης από συνήθειες. Για παράδειγμα, το πιπίλισμα του αντίχειρα ή το συχνό και παρατεταμένο πιπίλισμα κακώς διαμορφωμένων θηλών μπιμπερό μπορεί να ευνοήσει την εμφάνιση ανωμαλίας της γνάθου.
Υπάρχουν, ωστόσο, και ορισμένες σύνθετες παθήσεις που οδηγούν σε αλλαγές στη δοντοστοιχία και σε ανωμαλία της γνάθου. Σε αυτές περιλαμβάνονται
Η ανισοσταθμία των γνάθων μπορεί να προκαλέσει προβλήματα κατά τη μάσηση. Η ιδανική, συμμετρική διάταξη των δοντιών είναι η καλύτερη για τον τεμαχισμό της τροφής. Η ανισοσταθμία των γνάθων μπορεί να δυσχεράνει τη μάσηση.
Η ανωμαλία μπορεί όμως να προκαλέσει και μυϊκές εντάσεις. Αυτές επηρεάζουν συνήθως την κροταφογναθική άρθρωση, την περιοχή των ώμων ή του αυχένα. Επιπλέον, μπορεί να προκληθούν πονοκέφαλοι και προβλήματα συγκέντρωσης.
Επιπλέον, η ανωμαλία της γνάθου μπορεί να επηρεάσει την αναπνοή. Αυτή πραγματοποιείται συνήθως κατά το μεγαλύτερο μέρος της μέσω της μύτης. Ωστόσο, όταν το στόμα δεν μπορεί να κλείσει πλήρως λόγω ανωμαλίας της γνάθου, αυτό οδηγεί σε αυξημένη στοματική αναπνοή. Αυτό αυξάνει την ευπάθεια σε λοιμώξεις.
Για τη θεραπεία των ανωμαλιών της γνάθου αρμόδιος είναι είτε ο οδοντίατρος είτε ο ορθοδοντικός. Η ορθοδοντική θεραπεία είναι απαραίτητη μόνο όταν η ανωμαλία επηρεάζει
.
Ήδη από την παιδική ηλικία μπορούν να ληφθούν μέτρα για τη διόρθωση μιας ανωμαλίας της γνάθου. Η πιο κατάλληλη ηλικία για αυτό είναι μεταξύ εννέα και δεκατριών ετών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η ανάπτυξη της γνάθου δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και η αλλαγή των δοντιών έχει ήδη πραγματοποιηθεί.
Σε ορισμένες σοβαρές περιπτώσεις, ωστόσο, μπορεί η θεραπεία να ξεκινήσει ήδη από την περίοδο των νεογιλών δοντιών, για παράδειγμα σε
Μια ανωμαλία της γνάθου μπορεί, για παράδειγμα, να διορθωθεί με οδοντικό σιδεράκι. Τα οδοντικά σιδεράκια μπορούν να διορθώσουν τη θέση μεμονωμένων δοντιών, αλλά όχι ολόκληρης της γνάθου. Διακρίνουμε μεταξύ κινητών και σταθερών οδοντικών σιδεράκια.
Η σταθερή ορθοδοντική συσκευή παραμένει στο στόμα του ασθενούς καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας και δεν μπορεί να αφαιρεθεί από τον ίδιο.
Ένα οδοντικό σιδεράκι – στην περίπτωση αυτή ένα σταθερό σιδεράκι – βοηθά επί χρόνια στη διόρθωση των ανωμαλιών στη θέση των δοντιών © Björn Wylezich | AdobeStock
Μια αφαιρούμενη ορθοδοντική συσκευή, αντίθετα, μπορεί να τοποθετηθεί και να αφαιρεθεί από τον ίδιο τον ασθενή. Συνήθως τη φοράει μόνο για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα κάθε μέρα. Σε αυτή τη μορφή θεραπείας, το πιο σημαντικό είναι η συνεργασία του ασθενούς. Εάν ο ασθενής δεν φοράει τακτικά την αφαιρούμενη ορθοδοντική συσκευή, δεν μπορεί να επιτευχθεί βελτίωση.
Η χειρουργική επέμβαση λαμβάνεται συνήθως υπόψη μόνο σε ενήλικες με σοβαρές ανωμαλίες στη διάταξη των δοντιών. Εξετάζεται ως επιλογή όταν ένα οδοντικό σιδεράκι δεν μπορεί να διορθώσει επαρκώς τη σοβαρή ανωμαλία.
Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, ο ασθενής υποβάλλεται σε γενική αναισθησία. Ο χειρουργός εργάζεται αποκλειστικά εντός της στοματικής κοιλότητας, προκειμένου να αποφευχθούν ουλές στο πρόσωπο. Για τον λόγο αυτό, μια τέτοια επέμβαση είναι συχνά χρονοβόρα και πολύπλοκη. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ο γιατρός αφαιρεί διάφορα τμήματα οστών και τα αντικαθιστά, εάν είναι απαραίτητο.
