Transtorakal ekokardiyografi ile kalp ultrasonu olarak ekokardiyografi - Kalp ekosu (kalp ultrasonu)

Ekokardiyografi, kalbin non-invaziv bir ultrason muayenesidir. Bu, kalbi incelemek için herhangi bir cerrahi müdahaleye gerek olmadığı anlamına gelir. Doktor, sadece küçük bir ultrason probunu göğüs kafesinin dışına tutar.

Daha kesin ölçüm değerleri gerekiyorsa, doktor probu yemek borusundan geçerek kalbin yanına yönlendirir. Bunun için, ucuna cihazın takıldığı özel bir endoskop kullanır. Bu işleme yutma ekokardiyografisi denir.

Bu yöntem, çok kısa bir süre içinde en popüler ve en etkili muayene yöntemlerinden biri haline gelmiştir.

Uygulamada, kalbin sağlık durumunu incelemek için çeşitli ekokardiyografi yöntemleri yaygınlaşmıştır. Transtorakal ekokardiyografi (TTE) en sık kullanılan yöntemdir. Bu yöntemde doktor, ultrason probunu göğüs kafesinin ön duvarına dışarıdan yerleştirir. Bu yöntem, özellikle basitliği ve düşük maliyeti nedeniyle tercih edilmektedir.

Doktor, bu yöntem sayesinde hastanın durumu hakkında çok sayıda bilgi elde eder. Özellikle

• kalp kapakçıkları,
• kalp kası ve
• tüm kalp odacıkları hakkında önemli veriler sağlar.

Bu sayede doktor, kalbin işlevselliğini ve sağlık durumunu değerlendirebilir. Ayrıca ekokardiyografi ile kalbin üç boyutlu bir görüntüsü de elde edilebilir. Bu amaçla doktor, organın uzamsal bir görüntüsünü oluşturmak için yeterli veriyi toplayan özel bir prob kullanır. Doktorlar bu yöntemi özellikle akut kalp yetmezliği vakalarında kullanır.

Ayrıca, renkli Doppler ve Doppler ekokardiyografi olarak adlandırılan yöntemler de mevcuttur. Her iki yöntem de kan akışını görüntülemek için kullanılır. Doppler ekokardiyografi, vücuttaki tüm kan dolaşımını etkileyici bir şekilde gösterir. Renkli Doppler ekokardiyografide ise doktorlar ek olarak kan akışının yönünü de belirler. Bu yön, farklı renklerle gösterilir.

Belirli bir frekanstaki ses dalgalarının kullanılması, kanın akış hızı hakkında da bilgi sağlar. Bu sayede uzman doktorlar, hem kapak yetmezliğini hem de kalp bölmesinde bir deliği erken aşamada tespit edebilirler.

Son olarak, birçok durumda efor ekokardiyografisi de yapılır. Bu, efor durumu sırasında gerçekleştirilen bir kalp ekokardiyografisidir. Bu şekilde, “stres ekokardiyografisi” olarak adlandırılan bir görüntü elde edilir. Bu görüntü, yüksek fiziksel efor sırasında kalp performansını gösterir ve böylece kan dolaşımındaki bozukluklar hakkında bilgi sağlar.

Stres durumu genellikle bisiklet ergometresinde fiziksel efor uygulanması veya özel ilaçların verilmesi yoluyla sağlanır. Bazı durumlarda, elde edilen görüntülerde kan dolaşımını daha net gösterebilmek için doktor kol damarına ek olarak bir kontrast madde enjekte eder.

Klasik bir muayene öncesinde hastaların dikkat etmesi gereken herhangi bir husus yoktur. Ekokardiyografi sırasında hastanın üst vücudu çıplaktır. Çoğu zaman üst vücut hafifçe yükseltilir ve yan pozisyona getirilir. Bu sayede özellikle yüksek kaliteli görüntüler elde edilir.

Ardından, muayeneyi yapan doktor üst gövdeye bir temas jeli sürer. Daha sonra prob, hafif bir baskı uygulanarak göğüs kafesinin tamamı üzerinde dikkatlice gezdirilir.

Cihaz, vücuda ultrason dalgaları gönderir. Vücudun içindeki farklı dokular, ses dalgalarını farklı şekillerde yansıtır. Ultrason probu bu yansımaları alır ve toplanan verilerden görsel bir görüntü oluşturur. Görüntüler anında bir monitörde görüntülenir, böylece doğrudan değerlendirilebilir.

Yutma ekokardiyografisinde ise bunun yerine hastanın ağzına uzun bir tüp sokulur. Bu tüp, kalp seviyesine ulaşana kadar yemek borusundan geçer. Yaralanmaları önlemek için, hastaların muayene sırasında birkaç kez aktif olarak yutkunması gerekir. Genellikle şiddetli bir öğürme refleksi ortaya çıktığı için, birkaç denemeden sonra sıklıkla sakinleştirici verilir. Ancak bu durumda hasta, tüm gün boyunca araba, motosiklet veya bisiklet kullanmamalıdır.

Yutma ekokardiyografi muayenesinden önce hasta en az dört saat boyunca ne katı ne de sıvı gıda tüketmemelidir.

Kalbin ultrason muayenesi, birçok kalp hastalığının teşhisini kolaylaştıran birçok bilgi sağlar. Bunlar arasında şunlar yer alır

• kalp kapakçıklarındaki değişiklikler,
• Kan dolaşımı ve pompalama bozuklukları,
• Kalp zarında (perikard) görülen bozukluklar ve
• kalp kasında hasar,
• doğuştan kalp kusurları ve
• kalpteki diğer her türlü değişiklik, örneğin kalp bölmesinde delik, aortta (ana damar) hasar ve pulmoner emboli belirtileri.

Bu ana uygulama alanlarının yanı sıra, kalp ekokardiyografisi koroner kalp hastalığında da kullanılır. Bu tetkik, kalbin hasar görmüş tüm bölgelerini ortaya çıkarır. Bu nedenle, bu işlem ağır bir kalp krizi sonrasında da standart olarak uygulanır. Bazı durumlarda, doktorlar anormal bir elektrokardiyogram (EKG) sonucu da ekokardiyografi yapılmasını isterler.

Bununla birlikte, bu yöntemin belirgin sınırları vardır. Örneğin, koroner damarları incelemek için kullanılamaz. Bunun için her zaman kalp kateteri incelemesi gereklidir. Ekokardiyografi ile elde edilen görüntüler, koroner arterlerdeki kan akış bozukluğuna ilişkin yalnızca ilk ipuçlarını verir. Aşağıdaki videoda ekokardiyografi görüntüsünde atan bir kalbi görebilirsiniz.

Göğüs kafesinin dışından yapılan klasik ekokardiyografi hiçbir risk taşımaz. Ultrason dalgalarından kaynaklanan radyasyon maruziyeti yoktur.

Ayrıca, muayene genellikle ağrısızdır. Yalnızca zayıf ve yaşlı kişiler yan yatarken nefes darlığı hissedebilir. Bu nedenle bazı doktorlar muayeneyi sırtüstü pozisyonda da gerçekleştirir. Ancak bu durumda görüntü kalitesi önemli ölçüde düşer.

Buna karşılık, yutma ekokardiyografisi sıklıkla öğürme refleksleriyle ilişkilidir ve aşırı tükürük akışına neden olur. Yemek borusunda yaralanma sadece nadiren görülür. Ancak kontrast madde enjeksiyonundan sonra genellikle

• baş ağrısı,
• mide bulantısı ve
• kaygı hissi görülür.

Bazı vakalarda işitme ve görme sorunları da ortaya çıkabilir. Ayrıca, kısmen alerjik reaksiyonlar ve diğer yan etkiler de görülebilir.

Ekokardiyografi nedir?

Ekokardiyografi, kalbin ultrasonla incelenmesidir ve kalp ekosu veya kalp ultrasonu olarak da adlandırılır. Ultrason dalgaları yardımıyla kalp yapıları, kalp kapakçıkları ve kalp kası gerçek zamanlı olarak görüntülenir. Bu inceleme, kardiyolojide önemli bir tanı yöntemidir ve çeşitli kalp hastalıklarının teşhisinde kullanılır. Ağrısızdır ve radyasyona maruz kalma riski yoktur.

Ekokardiyografinin hangi türleri vardır?

En yaygın türü, bir probun veya ultrason başlığının kontakt jeli ile göğüs duvarına yerleştirildiği transtorakal ekokardiyografidir (TTE). Buna ek olarak, ultrason probunun yemek borusu yoluyla sokulduğu transözofageal ekokardiyografi de bulunmaktadır. Yemek borusu yoluyla yapılan bu muayeneye “yutma ekosu” da denir ve kalbin özellikle kesin bir şekilde görüntülenmesini sağlar.

Ekokardiyografi ne zaman yapılır?

Ekokardiyografi, kalp hastalığı, kalp kapakçığı bozukluğu, endokardit veya koroner kalp hastalığı şüphesi olduğunda kullanılır. Ayrıca kalp odacıklarının boyutunun ve kalp kasının kalınlığının değerlendirilmesinde ve bilinen hastalıkların seyrinin izlenmesinde de kullanılır. Gerektiğinde, Doppler ekokardiyografi, kanın akış hızını ve yönünü ile kan akışını ölçerek muayeneyi tamamlar.

Muayene nasıl yapılır?

Transtorakal ekokardiyografi, göğüs kafesi üzerinden kalbin non-invaziv bir şekilde incelenmesidir. Doktor, probu göğüs duvarı üzerinde hareket ettirerek kalbin yapılarını gerçek zamanlı olarak değerlendirir. Transözofageal ekokardiyografi için, lokal anestezi uygulandıktan sonra, bir prob bulunan esnek bir tüp yemek borusu yoluyla sokulur. Özel durumlarda, görüntü kalitesini artırmak için kontrast madde kullanılabilir.

Kalp ultrasonu neyi gösterir?

Kalp ultrasonu, kalp fonksiyonu, kalp kapakçıkları, kalp kası ve kalp odacıkları hakkında önemli bilgiler sağlar. Ekokardiyografi, kalp yapılarındaki değişiklikleri, kan pıhtılarını, kalp kapakçığı bozukluklarını veya kan akışındaki bozuklukları tespit eder. Ayrıca, fiziksel veya ilaçla yükleme altında, örneğin bir bisiklet ergometresinde, stres ekokardiyografisi yapılabilir. Sonuçlar, kardiyoloji ve anjiyoloji alanlarında ileri tanı süreçlerini destekler.