Üreme Tıbbı | Uzmanlar ve Bilgiler

Üreme tıbbı, doğal üreme (reprodüksiyon) ile üreme bozukluklarının, yani doğurganlık sorunlarının teşhis ve tedavisi ile ilgilenen bir tıp uzmanlık alanıdır.

Üreme tıbbı uzmanlarının odak noktası, yardımcı üreme yöntemleridir; bu yöntemlerle kısırlığın nedenlerini ortadan kaldırarak gebeliğin gerçekleşmesini sağlarlar.

Aile planlamasında engellerle karşılaşılırsa, bunun nedeni erkekte veya kadında çeşitli sebeplere bağlı olabilir.

Bu nedenle modern tıp, çiftlerin uzun süredir besledikleri çocuk sahibi olma arzusunu gerçekleştirebilmeleri için doğurganlık bozukluklarının teşhisi ve yardımcı veya yapay döllenme yöntemlerini geliştirmiştir. Kliniklerde, doğurganlık merkezlerinde ve uzman muayenehanelerde öncelikle altta yatan nedenler titizlikle araştırılır. Ardından uygun bir tedavi seçilir; örneğin bir

• hormon tedavisi,
• in vitro fertilizasyon,
• inseminasyon (intrauterin inseminasyon) veya
• intrasitoplazmik sperm enjeksiyonu (ICSI).

Üreme tıbbı, jinekolojinin yanı sıra androloji (“erkek sağlığı”), üroloji ve genetik alanlarını da kapsayan disiplinlerarası bir uzmanlık alanıdır.

Tüp bebek uzmanları genellikle jinekoloji ve obstetrik uzmanlarıdır ve uzmanlık alanları jinekolojik endokrinoloji ve üreme tıbbıdır. Üreme tıbbı uzmanları bu alanda gerekli ileri eğitim programlarını tamamlamışlardır.

Tespit edilen muayene ve tedavilerin türü ve sayısına bağlı olarak, çocuk sahibi olma konusunda uzman doktorlar, 

• cinsiyete özgü endokrin, nöroendokrin ve doğurganlıkla ilgili alanlarda ve ayrıca 
• iç genital organların malformasyonları konusunda kapsamlı deneyim kazanırlar.

Örneğin, üreme tıbbı uzmanları,

• hormonel stimülasyon,
• inseminasyon (intrauterin inseminasyon),
• in vitro fertilizasyon (IVF) ve
• intrasitoplazmatik sperm enjeksiyonu (ICSI)

uygulmuş olmalıdır.

Teşhis sürecinin ilk aşaması, hastanın tıbbi geçmişinin alınması ve gerçekten kısırlık veya doğurganlık bozukluğu olup olmadığının belirlenmesi ile başlar. Üreme tıbbı uzmanları, ancak iki yıl boyunca düzenli cinsel ilişkiye girilmesine rağmen gebelik gerçekleşmemesi durumunda kısırlık tanısı koyarlar.

Kısırlığın nedenleri erkek ve kadında eşit sıklıkta görülebileceği gibi, aynı zamanda her iki eşte de bulunabileceğinden, sözde doğurganlık teşhisi kapsamında her iki eş de incelenir:

Erkeklerde, örneğin, sperm oluşumu ve işlevindeki olası bozuklukları tespit etmek amacıyla sperm analizi ve fonksiyon testleri yapılır.
Kadınlarda ise çeşitli tanı yöntemleri kullanılır:

• hormon durumunun belirlenmesi
• Ultrason muayeneleri (örn. histerosalpingografi)
• endoskopik yöntemler (kromopertübasyon gibi) 

Böylelikle, istenmeyen kısırlık veya infertilitenin en yaygın nedenleri, yani

• yumurtlamadaki bozukluklar,
• fallop tüplerinin tıkanması ve
• endometrioz

tanısı konulabilir.

İstenmeyen kısırlığın fiziksel nedenlerinin yanı sıra, erkeklerde erektil disfonksiyon veya kadınlarda frigidite gibi psikolojik nedenler de vardır ve bunlar hasta öyküsü aracılığıyla netleştirilebilir.

Çocuk sahibi olamamanın nedenleri çok çeşitlidir; bu nedenle kliniklerde veya bir tüp bebek merkezinde çeşitli yöntemler uygulanmaktadır. Bazı bozukluklarda, stimülasyon tedavisi sırasında sadece hormon verilmesi bile, örneğin yumurtaların olgunlaşmasını teşvik edebilir veya yumurtlamayı tetikleyerek hamileliğe yol açabilir.

Ancak, yapay döllenme (yumurta ve spermlerin vücut dışında bir araya getirilmesi) veya yardımcı üreme (yumurta ve spermlerin vücut içinde bir araya getirilmesi) kapsamında az ya da çok karmaşık yöntemlerin uygulandığı durumlar da vardır.

Bu bağlamda, çocuk sahibi olma tedavisinde önemli yöntemler şunlardır:

• Inseminasyon: Bu yöntemde, döllenmeye uygun sperm hücreleri kadının genital sistemine, genellikle rahim içine (intrauterin inseminasyon) yerleştirilir.
• Tüp Bebek (IVF): Daha önce kadından ve erkekten alınarak uygunlukları test edilen yumurta hücreleri ve spermler, “petri kabında” bir araya getirilir; burada ya hücrelerin kendiliğinden birleşmesi gerçekleşir ya da intrasitoplazmik sperm enjeksiyonu (ICSI, yumurtalara sperm enjeksiyonu) yoluyla döllenme sağlanır. İntracytoplasmik sperm enjeksiyonu özellikle sperm hareketliliğinde bozukluk, sperme karşı antikorların varlığı veya sperm sayısının çok düşük olduğu durumlarda uygulanır.
• Yardımlı Çıkış (Assisted Hatching): Bu yöntemde, embriyonun etrafındaki koruyucu zar bir lazerle hafifçe inceltilir; böylece embriyonun “çıkışı” (“hatching”) ve ardından rahim zarına yerleşmesi kolaylaştırılır.
• Kriyokonservasyon (Yumurta veya Spermlerin Dondurulması): Tüp bebek tedavisi kapsamında birkaç yumurta döllenir, ancak bunların hepsi rahim içine transfer edilmez. Kalan döllenmiş yumurta hücreleri, ileride tekrar ihtiyaç duyulabilecek çocuk sahibi olma tedavileri için derin dondurulur. Döllenmiş yumurta hücrelerinin yanı sıra spermler de dondurulabilir ve daha sonra tekrar çözülebilir. Kriyokonservasyon sadece suni döllenme için önemli olmakla kalmaz, bazı tedavilerde (örneğin kanser tedavisi) de önemli bir rol oynayabilir.

Döllenme anı: Sperm, yumurta hücresiyle buluşuyor © Kateryna_Kon / Fotolia

Bir kliniği üreme tıbbı alanında “en iyi klinik” veya “en iyi klinik” olarak nitelendirmek mümkün değildir. Ancak, çocuk sahibi olma tedavisinde uzmanlaşmış ve bu alanda engin deneyime sahip doktorlar ve klinikler kesinlikle mevcuttur. Üreme tıbbı alanındaki bu uzmanları Leading Medicine Guide’da bulabilirsiniz.

Leading Medicine Guide’da yalnızca İsviçre’den seçilmiş, yüksek nitelikli tıp uzmanları ve uzman hekimler yer almaktadır. Listede yer alan tüm doktorlar, yüksek mesleki uzmanlığa sahiptir, üreme tıbbı alanında mükemmel deneyime sahiptir ve Leading Medicine Guide’ın sıkı kabul kriterlerini karşılamaktadır.