Leading Medicine Guide Logo

Ενδοπροθέσεις και αρθροπλαστικές: Ειδικοί στην ορθοπεδική και στις χειρουργικές επεμβάσεις αρθροπλαστικής

Οι ενδοπροθέσεις είναι τεχνητά υποκατάστατα αρθρώσεων που παραμένουν μόνιμα στο σώμα. Χρησιμοποιούνται όταν η φθορά (αρθρίτιδα) ή οι τραυματισμοί περιορίζουν σημαντικά την κινητικότητα και έχουν εξαντληθεί οι συντηρητικές θεραπείες. Οι πιο συχνές αντικαταστάσεις αφορούν τις αρθρώσεις του ισχίου και του γόνατος, ενώ σπανιότερα τον ώμο ή τον αστράγαλο. Η επέμβαση εμπίπτει στον τομέα της ορθοπεδικής και της χειρουργικής τραυμάτων και πραγματοποιείται από εξειδικευμένες ομάδες.

Σύντομη επισκόπηση:

Η ενδοπρόθεση είναι μια μόνιμη αντικατάσταση άρθρωσης (κυρίως ισχίου και γόνατος), η οποία τοποθετείται σε περιπτώσεις προχωρημένης αρθρίτιδας, τραυματισμών ή παραμορφώσεων, όταν έχουν εξαντληθεί οι συντηρητικές θεραπείες. Τα σύγχρονα εμφυτεύματα από κράματα μετάλλων, κεραμικά και πολυαιθυλένιο στερεώνονται με τσιμέντο, χωρίς τσιμέντο ή με υβριδική μέθοδο και, σε συνδυασμό με δομημένη αποκατάσταση, επιτρέπουν την ταχεία ανάκτηση της κινητικότητας και της λειτουργικότητας στην καθημερινή ζωή. Κίνδυνοι όπως η λοίμωξη, η χαλάρωση ή η θρόμβωση είναι σπάνιοι, ενώ οι τακτικές επανεξετάσεις διασφαλίζουν τη μακροπρόθεσμη λειτουργία.

Επισκόπηση άρθρων

Ενδοπροθέσεις - Περισσότερες πληροφορίες

Πιστοποίηση ως Κέντρο Ενδοπροθετικής (EPZ)

Πιστοποίηση EndocertΟι γιατροί που διαθέτουν το σήμα αυτό είναι ιατρικές μονάδες που έχουν πιστοποιηθεί μέσω του endocert ως Κέντρα Ενδοπροθετικής (EPZ) ή ως Κέντρα Ενδοπροθετικής Μέγιστης Φροντίδας (EPZmax) και, ως εκ τούτου, έχουν αποδείξει μέσω ελέγχου ότι πληρούν τις καθορισμένες απαιτήσεις. Κάθε τρία χρόνια απαιτείται επαναπιστοποίηση.

Τα κριτήρια, τις απαιτήσεις και τις διαφορές μεταξύ EPZ και EPZmax μπορείτε να τα βρείτε εδώ.



Η χρήση ενδοπροθέσεων – δηλαδή τεχνητών αρθρώσεων – είναι απαραίτητη στη σύγχρονη ιατρική. Μόνο στη Γερμανία, κάθε χρόνο εμφυτεύονται περίπου 233.000 ενδοπροθέσεις ισχίου και 187.000 ενδοπροθέσεις γόνατος (πηγή).

Χάρη στην ιατρική πρόοδο, σήμερα είναι δυνατή η αντικατάσταση σχεδόν κάθε άρθρωσης του ανθρώπινου σώματος. Τα βελτιωμένα εμφυτεύματα, οι λιγότερο επεμβατικές χειρουργικές τεχνικές και η μεγαλύτερη διάρκεια ζωής των προθέσεων οδηγούν σε πολύ καλά μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.

Η κύρια αιτία για την αντικατάσταση μιας άρθρωσης είναι η αρθρίτιδα. Επιπλέον, η αρθρίτιδα, τα κατάγματα, οι όγκοι, οι νέκρωσεις ή οι σοβαρές παραμορφώσεις μπορεί επίσης να απαιτήσουν χειρουργική επέμβαση. Ακόμη και οι νεότεροι ασθενείς χρειάζονται όλο και πιο συχνά μια πρόθεση, για παράδειγμα μετά από τραυματισμούς ή σε περίπτωση συγγενών αρθρώσεων.

Παρακάτω αναφέρονται οι σημαντικότεροι λόγοι:

Αρθρίτιδα

  • Περίπου 5 εκατομμύρια άνθρωποι στη Γερμανία πάσχουν από αρθρίτιδα.
  • Ιδιαίτερα επηρεάζονται η άρθρωση του γόνατος (γοναρθρίτιδα), η άρθρωση του ισχίου (κοξαρθρίτιδα) και η άρθρωση του ώμου (ωμοαρθρίτιδα).
  • Αιτίες: υπερφόρτωση, παραμορφώσεις, υπερβολικό βάρος, προχωρημένη ηλικία.
  • Συνέπεια: προοδευτική φθορά του χόνδρου, πόνοι, περιορισμένη κινητικότητα.

Η τοποθέτηση ενός εμφυτεύματος καθίσταται απαραίτητη όταν οι συντηρητικές θεραπείες (φάρμακα, φυσιοθεραπεία, ενέσεις) δεν επιφέρουν πλέον επαρκή βελτίωση.

Το βίντεο δείχνει την καταστροφή των αρθρικών επιφανειών στην αρθρίτιδα του γόνατος:

Please accept additional external content to watch this video.

Αρθρίτιδα

Η αρθρίτιδα είναι μια φλεγμονώδης νόσος των αρθρώσεων. Μπορεί να έχει οξεία ή χρόνια πορεία και συχνά οδηγεί σε πόνο, οίδημα και προοδευτική βλάβη των αρθρικών επιφανειών.

Μια ιδιαίτερη μορφή της είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα (χρόνια πολυαρθρίτιδα). Πρόκειται για μια αυτοάνοση νόσο, η οποία συνήθως προσβάλλει ταυτόχρονα πολλές αρθρώσεις. Συνήθως προσβάλλονται:

Εάν η φλεγμονή παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να καταστρέψει τον χόνδρο και να ευνοήσει την εμφάνιση αρθρίτιδας.

Σε σοβαρές περιπτώσεις, οι οποίες δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στη φαρμακευτική αγωγή ή στη φυσιοθεραπεία, απαιτείται αντικατάσταση με τεχνητές προθέσεις, προκειμένου να ανακουφιστεί ο πόνος και να αποκατασταθεί η κινητικότητα.

Παραμορφώσεις

Οι παραμορφώσεις των άκρων μπορούν να κατανέμουν άνισα το φορτίο στις αρθρώσεις. Αυτό οδηγεί μακροπρόθεσμα σε φαινόμενα φθοράς παρόμοια με αυτά της αρθρίτιδας και σε αυξημένη φθορά.

Τυπικά παραδείγματα είναι:

  • Δυσπλασία του ισχίου: συγγενής ή επίκτητη δυσπλασία της κοτύλης του ισχίου
  • Διαταραχές της οστεοποίησης στην περιοχή του ισχίου
  • Αξονικές ανωμαλίες στο γόνατο (π.χ. O-πόδια ή X-πόδια)

Τέτοιες ανωμαλίες μπορούν να επιταχύνουν την εμφάνιση δευτερογενούς αρθρίτιδας. Όταν οι συντηρητικές θεραπείες δεν επαρκούν και η κινητικότητα είναι σημαντικά περιορισμένη, μπορεί να καταστεί απαραίτητη η αντικατάσταση του ισχίου ή του γόνατος με ενδοπρόθεση.

Νεκρώσεις

Ως νέκρωση ορίζεται η νέκρωση κυττάρων ή ιστών σε ζωντανό οργανισμό. Όταν αυτό αφορά το οστό, μιλάμε για οστική νέκρωση.

Ένα τυπικό παράδειγμα είναι η νέκρωση της μηριαίας κεφαλής (νέκρωση της κεφαλής του ισχίου). Σε αυτή την περίπτωση, ένα τμήμα της οστικής κεφαλής του μηρού νεκρώνεται – συνήθως λόγω διαταραχής της αιμάτωσης. Αιτίες μπορεί να είναι:

Αν δεν αντιμετωπιστεί, η νέκρωση οδηγεί σε κατάρρευση της άρθρωσης του ισχίου και σε έντονο πόνο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, συχνά απαιτείται προσθετική άρθρωση ισχίου για την αποκατάσταση της λειτουργίας της άρθρωσης.

Κατάγματα και τραύματα

Τα σοβαρά κατάγματα ή τραύματα στην περιοχή των αρθρώσεων μπορεί να είναι τόσο σοβαρά ώστε να μην είναι δυνατή η ανακατασκευή. Σε τέτοιες περιπτώσεις, τοποθετείται ενδοπρόθεση για την αποκατάσταση της κινητικότητας.

Ένα τυπικό παράδειγμα είναι το κάταγμα του αυχένα του μηρού – ένα κάταγμα του αυχένα του μηρού σε άμεση γειτνίαση με την άρθρωση του ισχίου. Εμφανίζεται συχνά μετά από πτώση στο πλάι, ειδικά σε ηλικιωμένους με οστεοπόρωση.

Επίσης, οι κακώσεις στον ώμο (π.χ. μετά από πτώσεις ή ισχυρά χτυπήματα) μπορούν να οδηγήσουν σε παραμορφώσεις, οι οποίες καθιστούν αναγκαία την τοποθέτηση τεχνητού προσθετικού.

Όγκοι και μεταστάσεις

Επίσης, οι όγκοι των οστών ή οι μεταστάσεις (δευτερογενείς όγκοι) στην περιοχή των οστών κοντά στις αρθρώσεις μπορούν να βλάψουν την άρθρωση σε τέτοιο βαθμό, ώστε να καταστεί απαραίτητη η αντικατάστασή της.

  • Σε περίπτωση μεταστάσεων στο εγγύς τμήμα του μηριαίου οστού (αλλαγές που οφείλονται σε όγκο στο άνω τμήμα του μηριαίου οστού, κοντά στην άρθρωση του ισχίου) συχνά εμφυτεύεται τεχνητή άρθρωση ισχίου.
  • Όταν οι όγκοι προσβάλλουν το εγγύς τμήμα του βραχιονίου (το άνω τμήμα του βραχιονίου οστού κοντά στην άρθρωση του ώμου), μπορεί να απαιτηθεί η τοποθέτηση προθέσεως ώμου.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, μια ενδοπρόθεση βοηθά στην αποκατάσταση της σταθερότητας του οστού, στην ανακούφιση του πόνου και στη διασφάλιση της κινητικότητας – συχνά και στο πλαίσιο μιας συνοδευτικής θεραπείας του όγκου.

Εξαρθρώσεις

Ο όρος «εξάρθρωση» αναφέρεται στην αποκόλληση ή την εξώθηση μιας άρθρωσης. Συχνά επηρεάζονται:

Ένα μεμονωμένο περιστατικό μπορεί συνήθως να αντιμετωπιστεί με συντηρητική θεραπεία. Ωστόσο, εάν οι εξαρθρώσεις εμφανίζονται επανειλημμένα και οδηγούν σε μόνιμη αστάθεια, μπορεί να απαιτηθεί η τοποθέτηση ενδοπρόθεσης. Η αντικατάσταση αποκαθιστά τη σταθερότητα, ανακουφίζει από τον πόνο και επιτρέπει καλύτερη κινητικότητα.

Αρθροδέση

Σε ορισμένες παθήσεις ή σοβαρούς τραυματισμούς μπορεί να είναι απαραίτητη η αρθροδέση, δηλαδή η χειρουργική ακαμψία της άρθρωσης. Κατά τη διαδικασία αυτή, η προσβεβλημένη άρθρωση σταθεροποιείται μόνιμα, προκειμένου να ανακουφιστεί ο πόνος.

Μακροπρόθεσμα, όμως, η έλλειψη κινητικότητας οδηγεί συχνά σε υπερφόρτωση των γειτονικών αρθρώσεων και, κατά συνέπεια, σε πρόωρη αρθροπάθεια.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, μπορεί αργότερα να απαιτηθεί η εμφύτευση ενδοπρόθεσης, προκειμένου να αποκατασταθεί η λειτουργία της πληγείσας περιοχής και να βελτιωθεί η κινητικότητα.

Χαρακτηριστικά και υλικά στην αρθροπλαστική

Προκειμένου μια ενδοπρόθεση να μπορεί να παραμείνει μόνιμα στο σώμα, πρέπει να πληροί υψηλές απαιτήσεις. Ένα σύγχρονο εμφύτευμα πρέπει:

  • να είναι βιοσυμβατό (να μην προκαλεί ανοσολογικές αντιδράσεις),
  • να παραμένει σταθερό και ανθεκτικό – ακόμη και όταν ο ασθενής είναι πολύ δραστήριος,
  • να είναι όσο το δυνατόν ελαφρύτερο, ώστε να διατηρείται η φυσική κινητικότητα,
  • να έχει μεγάλη διάρκεια ζωής.

Υλικά των εμφυτευμάτων

Σήμερα χρησιμοποιούνται κυρίως τα ακόλουθα υλικά, τα οποία βελτιώνονται συνεχώς:

  • Κράματα μετάλλων: τιτάνιο, ανοξείδωτο χάλυβα, καθώς και κοβάλτιο ή χρώμιο – ιδιαίτερα σταθερά και ανθεκτικά
  • Πλαστικό (πολυαιθυλένιο): χρησιμοποιείται συχνά ως επιφάνεια ολίσθησης στην κοτύλη
  • Κεραμικά: πολύ ανθεκτικά στη φθορά, συχνά σε συνδυασμό με πλαστικό ή μέταλλο
  • Οστικό τσιμέντο: πλαστικό με βάση το ακρυλικό, με το οποίο μπορεί να στερεωθεί στο οστό μια ενδοπρόθεση με τσιμέντο

Παρά την υψηλή ποιότητα αυτών των εμφυτευμάτων, με την πάροδο των ετών μπορεί να προκύψει τριβή ή χαλάρωση. Για τον λόγο αυτό, οι τακτικές επανεξετάσεις είναι σημαντικές, προκειμένου να εντοπίζονται έγκαιρα τυχόν αλλαγές και να διασφαλίζεται η λειτουργία της τεχνητής άρθρωσης.

Τσιμεντοποιημένη και μη τσιμεντοποιημένη αρθροπλαστική

Η στερέωση των ενδοπροθέσεων στο οστό μπορεί να πραγματοποιηθεί με διάφορους τρόπους:

  • Ενδοπροθέσεις με τσιμέντο: Το εμφύτευμα στερεώνεται σταθερά στο οστό με οστικό τσιμέντο.
  • Πλεονέκτημα: γρήγορη φόρτιση, ακόμη και σε ηλικιωμένους ασθενείς ή σε περίπτωση αδύναμης οστικής ύλης.
  • Ενδοπροθέσεις χωρίς τσιμέντο: Σε αυτή την περίπτωση, το εμφύτευμα ενσωματώνεται απευθείας στον οστό.
  • Πλεονέκτημα: πολύ καλή μακροπρόθεσμη αντοχή, κυρίως σε νεότερους ασθενείς με σταθερά οστά.
  • Υβριδική πρόθεση: Συνδυασμός των δύο μεθόδων, π.χ. κοτύλη ισχίου χωρίς τσιμέντο και στέλεχος με τσιμέντο σε μια πρόθεση ισχίου.

Η μέθοδος που θα εφαρμοστεί εξαρτάται από:

  • την ηλικία και τη δραστηριότητα του ασθενούς,
  • την ποιότητα της οστικής ύλης,
  • την προσβεβλημένη άρθρωση (ισχίο, γόνατο ή ώμο),
  • τις ατομικές ανατομικές συνθήκες.

Με την κατάλληλη μέθοδο στερέωσης μπορεί να παραταθεί η διάρκεια ζωής της ενδοπρόθεσης και να διασφαλιστεί η κινητικότητα μακροπρόθεσμα.

Διαδικασία της επέμβασης – Εμφύτευση ενδοπρόθεσης

Η εμφύτευση ενδοπρόθεσης είναι μια χειρουργική επέμβαση που πραγματοποιείται υπό γενική αναισθησία ή υπό μερική αναισθησία (σπονδυλική αναισθησία). Ανάλογα με την άρθρωση και την τεχνική, η επέμβαση διαρκεί συνήθως 1 έως 2 ώρες.

Προετοιμασία

Πριν από την επέμβαση πραγματοποιούνται:

  • Απεικόνιση (ακτινογραφία, μαγνητική τομογραφία) για τον ακριβή σχεδιασμό της επέμβασης
  • Επιλογή του κατάλληλου εμφυτεύματος (μέγεθος, υλικό, μέθοδος στερέωσης)
  • Ενημέρωση σχετικά με πιθανούς κινδύνους, όπως λοιμώξεις, θρόμβωση ή μεταχειρουργική αιμορραγία

Επέμβαση

Η ίδια η επέμβαση περιλαμβάνει:

  1. Διάνοιξη της αρθρικής τομής (κλασική ή ελάχιστα επεμβατική)

  2. Αφαίρεση των κατεστραμμένων αρθρικών επιφανειών και των υπολειμμάτων χόνδρου

  3. Προετοιμασία του οστού για την τοποθέτηση του εμφυτεύματος

  4. Τοποθέτηση της ενδοπρόθεσης – με τσιμέντο, χωρίς τσιμέντο ή ως υβριδική πρόθεση

  5. Έλεγχο της εφαρμογής, της σταθερότητας και της κινητικότητας

  6. Κλείσιμο του τραύματος, τοποθέτηση παροχέα αν χρειαστεί

Μετεγχειρητική φάση

Μετά την επέμβαση, η αποκατάσταση ξεκινά νωρίς:

  • Κινητοποίηση συνήθως ήδη από την πρώτη ημέρα μετά την επέμβαση
  • Αντιμετώπιση του πόνου για την ενίσχυση της αντοχής
  • Φυσιοθεραπεία για την αποκατάσταση της κινητικότητας και της κινητικότητας
  • Πρόληψη θρόμβωσης με φάρμακα ή καλσόν συμπίεσης

Η συνεπής μετεγχειρητική φροντίδα είναι καθοριστική για την αποφυγή επιπλοκών και την παράταση της διάρκειας ζωής της ενδοπρόθεσης.

Ισχίο: Προθετική άρθρωση ισχίου και ολική αρθροπλαστική ισχίου

Η άρθρωση του ισχίου είναι η άρθρωση στην οποία τοποθετούνται οι περισσότερες ενδοπροθέσεις παγκοσμίως. Μια προθετική άρθρωση ισχίου τοποθετείται σε περιπτώσεις:

  • κοξαρθρίτιδα (αρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου),
  • νέκρωση της μηριαίας κεφαλής,
  • σοβαρά κατάγματα (π.χ. κάταγμα του αυχένα του μηριαίου οστού),
  • ή μετά από ατυχήματα και συγγενείς ανωμαλίες που οδηγούν σε σοβαρή φθορά της άρθρωσης.

Τύποι ενδοπροθέσεων ισχίου

  • Μερική ενδοπρόθεση: αντικαθιστά μόνο την κεφαλή του ισχίου, ενώ η κοτύλη παραμένει στη θέση της.
  • Ολική ενδοπρόθεση (TEP ισχίου): αντικαθιστά τόσο την κεφαλή του ισχίου όσο και την κοτύλη.

Στερέωση

Η στερέωση μπορεί να γίνει:

  • με τσιμέντο – με οστικό τσιμέντο, ειδικά σε ηλικιωμένους ασθενείς,
  • χωρίς τσιμέντο – το εμφύτευμα ενσωματώνεται απευθείας στο οστό,
  • υβριδική πρόθεση – συνδυασμός των δύο μεθόδων.

Πλεονεκτήματα

Μια πρόθεση ισχίου μειώνει σημαντικά τον πόνο και βελτιώνει την κινητικότητα καθώς και την αυτονομία στις καθημερινές δραστηριότητες. Τα σύγχρονα εμφυτεύματα έχουν πολύ καλή διάρκεια ζωής, από 15 έως 20 χρόνια, συχνά και περισσότερο.

Αρθρώση της ποδοκνημικής

Μπορεί να τοποθετηθεί ενδοπρόθεση και στην άρθρωση της ποδοκνημικής. Αυτό ενδείκνυται κυρίως σε περιπτώσεις σοβαρής αρθρίτιδας ή μετά από ατυχήματα.

  • Πλεονέκτημα: Διατήρηση της κινητικότητας.
  • Εναλλακτική λύση: Αρθροδέση (ακαμψία) – σε αυτή την περίπτωση, η άρθρωση σταθεροποιείται, αλλά χάνεται η κινητικότητα.

Αντικατάσταση της άρθρωσης του γόνατος – τεχνητή άρθρωση γόνατος (προθετική άρθρωση γόνατος, TEP γόνατος)

Μια τεχνητή άρθρωση γόνατος τοποθετείται σε περιπτώσεις προχωρημένης γοναρθρίτιδας ή μετά από σοβαρά κατάγματα. Στόχος είναι η μείωση του πόνου και η αποκατάσταση της κινητικότητας και της κινητικότητας.

Μορφές προθέσεων γόνατος

Άλλες αιτίες για την αντικατάσταση της άρθρωσης του γόνατος είναι οι παραμορφώσεις (π.χ. O-πόδια, X-πόδια), παλαιά τραύματα ή χρόνιες φλεγμονές.

Όταν τα στρώματα του χόνδρου έχουν φθαρεί πλήρως και τα οστά τρίβονται μεταξύ τους, προκαλούνται έντονοι πόνοι. Σε αυτή την περίπτωση, απαιτείται ενδοπρόθεση γόνατος.

Επιπλοκές κατά την αντικατάσταση της άρθρωσης

Αν και η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών ωφελείται από την ενδοπρόθεση, ενδέχεται να εμφανιστούν επιπλοκές.

Κίνδυνοι

  • Λοιμώξεις (πρώιμη ή όψιμη λοίμωξη)
  • Χαλάρωση του εμφυτεύματος
  • Τριβή πλαστικού ή κεραμικού υλικού
  • Κατάγματα στην περιοχή της πρόθεσης
  • Εξάρσεις ή κακή τοποθέτηση

Ενδοεγχειρητικές επιπλοκές

  • Τραυματισμοί αγγείων ή νεύρων
  • Ρήξη ή διάτρηση του στελέχους
  • Διαφορά μήκους ποδιών σε προθέσεις ισχίου

Μετεγχειρητικές επιπλοκές

  • Θρομβώσεις και εμβολές
  • Διαταραχές επούλωσης πληγών, οιδήματα, αιματώματα
  • Δυσκαμψία της άρθρωσης
  • Εξάρσεις κατά την πρώιμη φάση της κινητοποίησης

Όψιμες επιπλοκές

  • Χαλάρωση της πρόθεσης μετά από 10–15 χρόνια
  • Κατάγματα λόγω οστεοπόρωσης σε προχωρημένη ηλικία
  • Σπάνια κατάγματα κόπωσης των εμφυτευμάτων

Σημαντικό: Οι τακτικές εξετάσεις παρακολούθησης (κλινικές + ακτινογραφίες) είναι καθοριστικές για την έγκαιρη διάγνωση τυχόν προβλημάτων.

Χειρουργικές τεχνικές για ενδοπροθέσεις

Η εμφύτευση ενδοπρόθεσης πραγματοποιείται υπό γενική ή σπονδυλική αναισθησία και διαρκεί συνήθως 45 έως 120 λεπτά. Οι σύγχρονες κλινικές χρησιμοποιούν, όπου είναι δυνατόν, ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους που προστατεύουν τους μυς και τους ιστούς.

Χειρουργική επέμβαση στην άρθρωση του ισχίου

  1. Τομή στο δέρμα, προσεκτική μετατόπιση των μυών προς τα πλάγια

  2. Αφαίρεση της κατεστραμμένης κεφαλής του ισχίου

  3. Προετοιμασία της κοτύλης

  4. Τοποθέτηση της προθέσεως ισχίου (με τσιμέντο, χωρίς τσιμέντο ή υβριδική)

  5. Έλεγχος της κινητικότητας και της σταθερότητας

  6. Κλείσιμο του τραύματος

Χειρουργική επέμβαση στο γόνατο

  1. Πρόσβαση από μπροστά, με την επιγονατίδα μετατοπισμένη προς τα πλάγια

  2. Αφαίρεση φθαρμένων τμημάτων χόνδρου και οστού

  3. Προετοιμασία του οστού με πρότυπα ή ψηφιακά συστήματα

  4. Τοποθέτηση της πρόθεσης γόνατος

  5. Έλεγχος της εφαρμογής, της σταθερότητας και της κινητικότητας

  6. Κλείσιμο του τραύματος

Μετεγχειρητική φροντίδα και αποκατάσταση

Η επιτυχία μιας ενδοπρόθεσης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη μετεγχειρητική φροντίδα.

Πρώιμη φάση (αμέσως μετά την επέμβαση)

  • Κινητοποίηση ήδη από την πρώτη ημέρα
  • Αντιμετώπιση του πόνου
  • Πρόληψη θρόμβωσης

Αποκατάσταση

  • Φυσιοθεραπεία (δύναμη, ευκινησία, εκπαίδευση βάδισης)
  • Εκπαίδευση στις κινήσεις της καθημερινότητας
  • Αθλήματα που δεν επιβαρύνουν τις αρθρώσεις (ποδηλασία, κολύμβηση)
  • Βοηθήματα όπως βοηθήματα βάδισης ή ορθώσεις

Μακροπρόθεσμη παρακολούθηση

  • Τακτικές ακτινογραφίες και εξετάσεις ελέγχου
  • Ο έλεγχος του βάρους και η ενδυνάμωση των μυών παρατείνουν τη διάρκεια ζωής της ενδοπρόθεσης
  • Διάρκεια ζωής σήμερα: κατά μέσο όρο 15–20 χρόνια, συχνά και περισσότερο

Η συνεπής μετεγχειρητική παρακολούθηση εξασφαλίζει ότι οι ασθενείς με ενδοπρόθεση μπορούν να συμμετέχουν ξανά ενεργά και χωρίς πόνο στην καθημερινή ζωή.

Η ελάχιστα επεμβατική ενδοπροθετική αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία. Εφαρμόζεται τόσο στην άρθρωση του ισχίου όσο και στην άρθρωση του γόνατος και θεωρείται μια σύγχρονη χειρουργική τεχνική που προστατεύει τους μυς και την οστική ύλη.

Ενώ στα μέσα ενημέρωσης συχνά τονίζεται η μικρή τομή στο δέρμα, το πραγματικό πλεονέκτημα έγκειται στη μικρότερη βλάβη των μυών, των τενόντων και της αρθρικής κάψουλας. Έτσι, η μετεγχειρητική αποκατάσταση μπορεί να πραγματοποιηθεί ταχύτερα και η κινητικότητα να βελτιωθεί.

Πλεονεκτήματα της ελάχιστα επεμβατικής ενδοπροθετικής ισχίου

  • Προστασία των μεγάλων μυών του ισχίου → λιγότερος πόνος, καλύτερη σταθερότητα
  • Ταχύτερη κινητοποίηση και συντομότερος χρόνος αποκατάστασης
  • Διατήρηση της μυϊκής αίσθησης → οι ασθενείς μπορούν να περπατήσουν ξανά με ασφάλεια πιο γρήγορα
  • Χρήση ειδικών εμφυτευμάτων (π.χ. κοντοί άξονες, κοτύλες που προστατεύουν τα οστά)
  • Εν μέρει μικρότερη απώλεια αίματος και μειωμένη ανάγκη για παυσίπονα

Μειονεκτήματα και πιθανά προβλήματα στο ισχίο

  • Απαιτεί μεγάλη εμπειρία του χειρουργού → μακρά διαδικασία εκμάθησης
  • Περιορισμένη ορατότητα λόγω μικρής πρόσβασης → κίνδυνος λανθασμένης τοποθέτησης
  • Δύσκολη ακριβής εκτίμηση του μήκους του ποδιού
  • Ακόμα ασαφή μακροπρόθεσμα αποτελέσματα σε σύγκριση με τις κλασικές χειρουργικές τεχνικές

Συμπέρασμα: Οι ασθενείς επωφελούνται κυρίως όταν η επέμβαση πραγματοποιείται από έμπειρο ειδικό.

Πλεονεκτήματα της ελάχιστα επεμβατικής αρθροπλαστικής γόνατος

Η ελάχιστα επεμβατική τεχνική μπορεί να εφαρμοστεί και στην τεχνητή άρθρωση του γόνατος. Στόχος είναι η προστασία των μυών, των τενόντων και των οστών.

  • Μικρότερες τομές και, εν μέρει, μικρότερη απώλεια αίματος
  • Νωρίτερη κινητοποίηση κατά τις πρώτες εβδομάδες

Μειονεκτήματα στην αρθροπλαστική γόνατος

  • Μελέτες δείχνουν: Σε διάστημα 6 μηνών, συνήθως δεν υπάρχει διαφορά σε σχέση με την κλασική χειρουργική επέμβαση
  • Κίνδυνος λανθασμένης τοποθέτησης των εξαρτημάτων της πρόθεσης λόγω περιορισμένης ορατότητας
  • Η διατήρηση των μυών δεν εξαρτάται μόνο από την τεχνική, αλλά και από τη διάρκεια της επέμβασης και την αιμοστατική απομόνωση

Στην άρθρωση του γόνατος, τα πλεονεκτήματα των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών είναι επομένως λιγότερο εμφανή σε σύγκριση με την άρθρωση του ισχίου. Καθοριστικής σημασίας είναι η ακριβής τοποθέτηση του εμφυτεύματος, καθώς αυτή καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη διάρκεια ζωής και τη λειτουργία της τεχνητής άρθρωσης.

Στο βίντεο μπορείτε να δείτε την αρχή της πλήρους τεχνητής αρθροπλαστικής στο γόνατο:

Please accept additional external content to watch this video.

Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της ελάχιστα επεμβατικής ενδοπροθετικής στο γόνατο

Οι ελάχιστα επεμβατικές τοποθετήσεις ενδοπροθέσεων γόνατος μπορούν, θεωρητικά, να προσφέρουν παρόμοια πλεονεκτήματα με αυτά της άρθρωσης του ισχίου, σε σύγκριση με τις συμβατικές ενδοπροθέσεις.

Ωστόσο, η προστασία των μυών της άρθρωσης του γόνατος δεν εξαρτάται μόνο από την ήπια χειρουργική τεχνική και τις ειδικές προσεγγίσεις, αλλά και από το πόσο διαρκούν οι περίοδοι αποκλεισμού της αιμάτωσης και για πόσο χρονικό διάστημα το πόδι δεν αιματώνεται λόγω αυτού του αποκλεισμού, κάτι που πιθανώς προκαλεί μεγαλύτερες βλάβες στους μυς από ό,τι μπορεί να αντισταθμίσει μια ήπια χειρουργική επέμβαση. Αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη.

Οι περισσότερες επιστημονικές μελέτες σχετικά με το θέμα αυτό δεν δείχνουν, σε διάστημα 6 μηνών, διαφορές μεταξύ της συμβατικής προσπέλασης και της ελάχιστα επεμβατικής προσπέλασης, οποιουδήποτε τύπου κι αν είναι αυτή.

Συμπέρασμα σχετικά με την ελάχιστα επεμβατική αρθροπλαστική ισχίου και γόνατος

Στην αρθροπλαστική γόνατος, διαπιστώνεται ότι ο κίνδυνος εσφαλμένης τοποθέτησης των εξαρτημάτων της πρόθεσης είναι μεγαλύτερος σε περιπτώσεις μικρών οδών πρόσβασης και περιορισμένης ορατότητας σε σύγκριση με την αρθροπλαστική ισχίου. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να γίνεται ιδιαίτερα προσεκτική αξιολόγηση.

Απαιτήσεις από τον χειρουργό

  • Στόχος είναι πάντα η μέγιστη δυνατή προστασία των μυών, των τενόντων και των μαλακών μορίων.
  • Ταυτόχρονα, το εμφύτευμα πρέπει να τοποθετηθεί με ακρίβεια – στην άρθρωση του γόνατος αυτό είναι καθοριστικό για τη διάρκεια ζωής και τη λειτουργία του.
  • Περιστασιακά, η χρήση εξατομικευμένων προθέσεων ή ειδικών εργαλείων εμφύτευσης είναι σκόπιμη, προκειμένου να επιτευχθεί η βέλτιστη ακρίβεια εφαρμογής.

Όρια της ελάχιστα επεμβατικής τεχνικής

Δεν είναι δυνατή η ελάχιστα επεμβατική αντιμετώπιση κάθε βλάβης στο ισχίο ή στο γόνατο.

  • Σε περιπτώσεις σοβαρών παραμορφώσεων, οστικής απώλειας ή σημαντικών αποκλίσεων του άξονα, απαιτείται ευρύτερη πρόσβαση.
  • Επίσης, σε περιπτώσεις παχυσαρκίας ή συγγενών παραμορφώσεων, ενδέχεται να απαιτηθούν πρόσθετα μέτρα.
  • Ένα καλό αρχικό αποτέλεσμα είναι επιθυμητό – ωστόσο, πιο σημαντικό είναι ένα σταθερό μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα.

Η εμπειρία είναι καθοριστική

Οι ελάχιστα επεμβατικές χειρουργικές επεμβάσεις απαιτούν υψηλό βαθμό ρουτίνας. Οι χειρουργοί θα πρέπει να εκτελούν πολλές από αυτές τις επεμβάσεις ετησίως, προκειμένου να διασφαλίζουν την απαραίτητη ασφάλεια.

Σημασία για τους ασθενείς

Στη Γερμανία εμφυτεύονται ετησίως πάνω από 350.000 τεχνητές αρθρώσεις ισχίου και γόνατος. Οι ασθενείς επωφελούνται όταν:

  • η χειρουργική τεχνική προσαρμόζεται στις ατομικές συνθήκες,
  • είναι δυνατή η ταχεία αποκατάσταση,
  • και η ικανότητα φόρτισης αποκαθίσταται έγκαιρα.

Προοπτικές

  • Όσον αφορά την άρθρωση του ισχίου, η ελάχιστα επεμβατική τεχνική θα μπορούσε να καταστεί το νέο πρότυπο στο μέλλον, καθώς τα πλεονεκτήματά της είναι πιο σαφώς τεκμηριωμένα.
  • Όσον αφορά την άρθρωση του γόνατος, τα αποτελέσματα είναι μέχρι στιγμής λιγότερο σαφή – εδώ η ακριβής τοποθέτηση του εμφυτεύματος παραμένει ο σημαντικότερος παράγοντας επιτυχίας.

Καθοριστικό ρόλο παίζει πάντα ένας έμπειρος ειδικός, ο οποίος σταθμίζει τα οφέλη και τους κινδύνους και επιλέγει τη μέθοδο που είναι πιο ασφαλής για τον ασθενή.